Στις 14–15 Νοεμβρίου διεξήχθη η Ανάβαση Τσακώνας, ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος αναβάσεων. Η συμμετοχή μας ήταν δεδομένη, γιατί χρειαζόμαστε χρόνο και περισσότερη εξοικείωση με το ανανεωμένο αυτοκίνητο. Η εβδομάδα πριν τον αγώνα όμως μας ταλαιπώρησε με την υγεία μας, και μέχρι την Παρασκευή το πιθανότερο ήταν να ακυρώσουμε τη συμμετοχή.
Η Ανάβαση Δημητσάνας 2026 μου άφησε ανάμεικτα συναισθήματα, καθώς δεν καταφέραμε να πιέσουμε 100%. Στην Ανάβαση Αχλαδόκαμπου 2026 καταλάβαμε ότι πάσχουμε στην αίσθηση ταχύτητας στα πατημένα, και αυτό μας κοστίζει πολύτιμα δευτερόλεπτα. Η Τσακώνα ήταν το τελευταίο τεστ για να δούμε τι μπορούμε να διορθώσουμε και να ξεκινήσουμε την προετοιμασία για το 2027.
Ακολουθήστε μας στα social media Facebook, Instagram & YouTube για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα μας.
Ο αγώνας
Ως τελευταία ανάβαση της χρονιάς, η Τσακώνα είχε λίγες συμμετοχές. Οι τίτλοι σε κλάσεις και γκρουπ είχαν κριθεί, οπότε όσοι ήρθαν ήταν για να μάθουν μια καινούρια διαδρομή και να περάσουν ένα όμορφο Σαββατοκύριακο.
Για μένα η διαδρομή δεν ήταν καινούρια: εδώ πήρα την 1η θέση στην E10 το 2019. Συνεχίσαμε με τα Pirelli RK7, που έχουν δείξει να με βολεύουν, αλλά θέλω να κάνω δοκιμές με διαφορετικές πιέσεις και σε διαφορετικές συνθήκες.
Σάββατο: δοκιμαστικά και η βάση του σασμάν
Ο καιρός ακολούθησε το μοτίβο του Αχλαδόκαμπου: το 1ο δοκιμαστικό έγινε με νωπά σημεία στον δρόμο, μετά όλα ήταν καλύτερα. Στα 2 πρώτα δοκιμαστικά περάσματα βελτιώσαμε τον χρόνο. Στο 3ο σταματήσαμε νωρίς, γιατί κόπηκε η βάση του σασμάν, το μοτέρ κρέμασε και δεν μπορούσα να βάλω ταχύτητες.
Όλα καλά όμως. Κατέβηκα λίγο πιο κάτω, πάρκαρα το αυτοκίνητο σε ασφαλές σημείο και ο αγώνας συνεχίστηκε.

Κυριακή: τα γρήγορα δευτερόλεπτα
Η βάση του σασμάν επισκευάστηκε στο συνεργείο το βράδυ του Σαββάτου και ετοιμαστήκαμε για τον αγώνα της Κυριακής. Ο καιρός ζέστανε περισσότερο και η άσφαλτος ήταν σε καλύτερη κατάσταση.
Ξεκίνησα τον αγώνα με στόχο να μπω στα «γρήγορα δευτερόλεπτα». Ο στόχος επιτεύχθηκε, αλλά η εικόνα έμεινε ίδια: χάνω πολύ στα γρήγορα κομμάτια και τους πιάνω στις στροφές.
Τι κρατάω
Αγωνιστικά, το αυτοκίνητο είναι στο επίπεδο που ονειρευόμουν. Η συμπεριφορά του είναι πλέον άμεση, αλλά χρειάζομαι περισσότερη εξοικείωση για να καταφέρω να το οδηγήσω όπως πρέπει. Όλα δούλεψαν τέλεια για άλλη μια φορά. Ευχαριστώ πολύ τον πατέρα μου, που έφτιαξε τη βάση του σασμάν και συνεχίσαμε τον αγώνα κανονικά.
Η αγωνιστική μας σεζόν για το 2026 κλείνει με πολλά δεδομένα και συμπεράσματα, τα οποία θα επεξεργαστώ για να επιστρέψω το 2027 καλύτερος.
Till next time!