Στις 18-19 Ιουλίου διεξήχθη η 25η Ανάβαση Δημητσάνας-Ζυγοβιστίου, ο τρίτος αγώνας στο Κύπελλο Αναβάσεων Νοτίου Ελλάδος. Με αποχή 3 χρόνων η συμμετοχή μας ήταν καθαρά για να δοκιμάσουμε το αυτοκίνητο και τις αλλαγές που κάναμε όλο αυτό τον καιρό. Στα Μέγαρα έδειξε θετικά σημάδια αλλά η δοκιμή στο βουνό είναι που θα μας δώσει το feedback που χρειαζόμαστε καθώς ετοιμαζόμαστε για το πρώτο μας ράλλυ σπριντ.
Βαθμολογικά δεν κυνηγούσαμε κάτι ούτε επιρεάζαμε κάπου τους συναθλητές μας. Στόχος μας ήταν να κατεβάσουμε τον χρόνο που κάναμε το 2023. Αλλάξαμε γεωμετρία και φρένα, βελτιώσαμε λίγο το μοτέρ και βάλαμε για πρώτη φορά μετά από χρόνια καινούρια ράλλυ ελαστικά, Pirelli RK7. Η Δημητσάνα ήταν το πείραμα πριν το πραγματικό test: αν το αυτοκίνητο πήγαιναι σωστά εκεί, θα το πήγαινα στο σπριντ με ήσυχο το κεφάλι. Αν όχι, καλύτερα να το μάθω σε ανάβαση παρά σε ειδική διαδρομή.
Ακολουθήστε μας στα social media Facebook, Instagram & YouTube για να ενημερώνεστε για τα τελευταία νέα μας.
Σάββατο ήταν τα δοκιμαστικά: τρία χρονομετρημένα περάσματα, με τουλάχιστον ένα έγκυρο πέρασμα ως προαπαιτούμενο για να μπεις στον αγώνα της Κυριακής. Λόγω δύσκολης καθημερινότητας δεν είχαμε κάνει ούτε ένα ανέβασμα τη διαδρομή οπότε πηγαίναμε καθαρά με βάση το βίντεο του 2023.
Το πρώτο ήταν αργό, καθαρά αναγνωριστικό. Στο δεύτερο πίεσα κανονικά και βγήκε ο χρόνος: 1:49 ψηλό αλλά βλέποντας το βίντεο αργότερα είχα κάνει 3-4 οδηγικά λάθη που κόστισαν πολύτιμο χρόνο. Στο τρίτο πήγαινε ακόμα καλύτερα μέχρι τη στροφή «στο βράχο», εκεί κόπηκε η ντίζα του συμπλέκτη. Αποσυντονίστηκα για λίγο, αλλά ο χρόνος βγήκε πάλι καλός: 1:50.
Αυτό το κρατάω σαν το πιο καθαρό μήνυμα του σαββατοκύριακου: το αυτοκίνητο πήγε πιο γρήγορα από ό,τι το πήγα εγώ, ακόμα και με μια μηχανική βλάβη στη μέση της διαδρομής. Η γεωμετρία και τα φρένα δούλεψαν, τα Pirelli RK7 κράτησαν, και το μόνο περιθώριο που έμεινε στο τραπέζι ήταν καθαρά δικό μου.
Ο αγώνας που δεν έγινε
Είχα το έγκυρο πέρασμα, θέση εξασφαλισμένη στον αγώνα της Κυριακής, αλλά δεν έφτασα ποτέ στην αφετηρία. Έγινε ένσταση για το καπό του αυτοκινήτου, ότι δεν πληρούσε τις προδιαγραφές, και οι αγωνοδίκες αποφάσισαν αποκλεισμό από τον αγώνα.
Πρότεινα να αλλάξω το καπό επιτόπου για να μπω κανονικά στον αγώνα. Δεν έγινε αποδεκτό. Καταλαβαίνω τον κανονισμό, είχε αλλάξει και δεν το γνώριζα και δεν αμφισβητώ ότι υπήρχε θέμα προς εξέταση. Αυτό που δυσκολεύομαι να χωνέψω είναι το πόσο λίγο χώρο άφησε η απόφαση για μια λύση στο πεδίο, τη στιγμή που υπήρχε. Μια ανάβαση με 60 αγωνιστικά και δύο μέρες πρόγραμμα δεν είναι δικαστήριο· θα περίμενα λίγο περισσότερη ελαστικότητα (μια χρονική ποινή) όταν ο οδηγός δεν επιρεάζει βαθμολογικά την έκβαση του κυπέλλου.
Τι κρατάω
Παράδοξο, αλλά η Δημητσάνα μου έδωσε ακριβώς αυτό που ήθελα πριν μπω στο σπριντ: επιβεβαίωση ότι η δουλειά στη γεωμετρία, τα φρένα και τα Pirelli RK7 πάει προς τη σωστή κατεύθυνση, μετρημένη σε πραγματικό χρόνο και όχι σε αίσθηση. Το λιγότερο σημαντικό κομμάτι του σαββατοκύριακου είναι ότι δεν θα μάθουμε την πραγματική επίδοση του αυτοκινήτου...
Πήραμε όμως μια αίσθηση...
Till next time
Photos: Racing Press
